Są to odrębne ścieżki sieciowe komunikacji Bitcoin node: Tor używa proxy SOCKS i onion services, I2P tuneli przez interfejs SAM, a CJDNS szyfrowanego overlay IPv6; mechanizmy te nie zmieniają transakcji, blockchaina ani konsensusu i same nie gwarantują anonimowości użytkownika.
Sieć anonimowa chroni transport między nodes, a nie treść transakcji Bitcoin. Może ukryć zwykły adres IP przed drugą stroną lub utrudnić obserwację trasy, ale publiczne kwoty, powiązania adresów, czas i heurystyki on-chain pozostają osobnymi problemami. [5]
Bitcoin Core może kierować połączenia wychodzące przez proxy SOCKS Tor i tworzyć onion service Tor v3 dla połączeń przychodzących. Od wersji 22.0 ignoruje adresy Tor v2; błędna konfiguracja może pozwolić ruchowi DNS lub clearnet ominąć zamierzoną trasę, dlatego znaczenie ma zestaw -proxy, -onion, -onlynet, -bind i firewall. [1]
Połączenia I2P korzystają z zewnętrznego routera I2P z interfejsem SAM, zwykle pod 127.0.0.1:7656. Bitcoin Core obsługuje I2P od wersji 22.0 i przy przyjmowaniu połączeń domyślnie tworzy trwały adres I2P oraz klucz; z -i2pacceptincoming=0 używa przejściowego adresu dla każdego połączenia wychodzącego, choć druga strona I2P widzi adres inicjatora. [2]
CJDNS to szyfrowany overlay IPv6 z adresami z fc00::/8 i routingiem opartym na kluczach publicznych. Bitcoin Core obsługuje go od wersji 23.0 przez -cjdnsreachable; dokumentacja wyraźnie ostrzega, że CJDNS nie ukrywa nadawcy i odbiorcy przed routerami pośrednimi i przy małej liczbie peers nie należy polegać wyłącznie na nim. [3]
BIP 155 wprowadził wiadomości sendaddrv2 i addrv2 ze zmienną długością adresu oraz osobnymi network IDs dla Tor v3, I2P i CJDNS. Node może więc przechowywać i rozgłaszać te endpoints; samo ogłoszenie adresu nie dowodzi używania danej sieci ani przesłania przez nią konkretnego ruchu. [4]
Jednoczesne użycie kilku sieci może poprawić dostępność i utrudnić atak eclipse lub partition, ponieważ node ma różne ścieżki do peers. Ta sama konfiguracja może jednak powiązać pozornie oddzielne tożsamości: przeciwnik może porównać czas działania, zachowanie, wspólnie ogłaszane adresy lub ruch w clearnet i sieci overlay. [1]
Tor, I2P i CJDNS mają różne kompromisy dotyczące opóźnienia, liczby dostępnych peers, widoczności endpointu i odporności na Sybil. Tryb onlynet może ograniczyć wyciek do innej sieci, lecz mniejsza pula peers może spowolnić synchronizację i zwiększyć zależność od kilku nodes; żadna opcja nie naprawia błędów wallet ani analizy blockchaina. [3]
Weryfikacja musi sprawdzać rzeczywiste sockets i stan node: getnetworkinfo, -netinfo, -addrinfo i getpeerinfo pokazują lokalne adresy, liczbę znanych endpoints i konkretne połączenia. Oprócz konfiguracji Bitcoin Core trzeba sprawdzić działający router Tor lub I2P, interfejs CJDNS, ścieżkę DNS, binds, firewall oraz to, czy ruch przychodzący i wychodzący rzeczywiście używa zamierzonej sieci. [2]
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Prywatność w Bitcoinie, Full Node, Bitcoin Core, Dandelion++, Transakcja, Lightning Routing. Do tego hasła prowadzą również odsyłacze z Paralelní Polis, Reusable Proofs of Work, Mix Network, Sybil Attack.
01Czy Tor czyni transakcję Bitcoin anonimową?+
Nie. Tor może ukryć ścieżkę sieciową lub zwykły adres IP node, lecz transakcja nadal jest publicznie zapisana w blockchainie. Coin selection, ponowne użycie adresów, kwoty, czas i powiązanie z giełdą mogą wskazać użytkownika nawet przy prawidłowo działającym Tor.
02Która sieć anonimowa jest najlepsza dla Bitcoin?+
Bez threat model nie ma jednej odpowiedzi. Tor ma najszersze wsparcie, I2P oferuje inną sieć wewnętrzną, a CJDNS szybki szyfrowany overlay, który nie ukrywa endpoints w ten sam sposób. Ważniejsze są zweryfikowana konfiguracja, liczba niezależnych peers i ograniczenie korelacji tożsamości.