Doji

Anna otwiera wykres i dostrzega wśród prostokątów kształt podobny do krzyżyka. W tej świecy Open, cena na początku okresu, i Close, cena na jego końcu, są niemal identyczne. Tak StockCharts opisuje Doji. Łączący je korpus jest bardzo mały; nie każda używana definicja wymaga dokładnej równości. Górny i dolny cień mogą mieć różną długość. [1]

Anna zastanawia się, jaką różnicę może pominąć. StockCharts wskazuje poziom ceny, ostatnie wahania i sąsiednie świece: jedna liczba nie pasuje do wszystkich wykresów. Aby jednak powtórzyć lub przetestować metodę, trzeba wcześniej zapisać konkretną tolerancję, czyli dopuszczalne odchylenie. Niżej wybierzemy stosunek korpusu do całego zakresu. To nasza reguła przykładowa, nie powszechnie obowiązująca definicja. [1]

StockCharts wyjaśnia, że cena może odejść od Open w górę i w dół, a zakończyć blisko początku. Anna nie powinna więc mylić cienkiego korpusu z małym ruchem w trakcie okresu. Cienie pomagają zauważyć różnicę: krótka kreska między długimi cieniami podsumowuje inną drogę niż maleńka świeca bez większych wahań. Obraz nie pokazuje jednak każdej transakcji ani pełnej kolejności ruchów. [1]

StockCharts uznaje samo Doji za neutralne. Po silnym wzroście może skłaniać do obserwacji, czy wzrost słabnie; między innymi małymi świecami może być czymś zwyczajnym. Anna bada więc wcześniejszy ruch i ewentualne późniejsze potwierdzenie. Nawet ciekawe położenie na wykresie nie zamienia Doji w pewne odwrócenie ani automatyczne polecenie kupna lub sprzedaży. [1]

Anna widzi Doji przy prawej krawędzi, lecz okres jeszcze trwa. TradingView wyjaśnia, że High, najwyższa cena, Low, najniższa, i bieżący Close mogą zmieniać się do zamknięcia. Mały korpus może stać się długi. Jeśli reguła ocenia zamknięte świece, stosujemy ją po końcu ich okresu, a nie przy pierwszym podobnym obrazku. [2]

W przykładzie dzielimy rozmiar korpusu przez cały zakres High − Low. Stosunek mówi, jaką część zakresu zajmuje korpus. Gdy High i Low są równe, zakres wynosi zero, a dzielenie nie daje poprawnego wyniku. Nie klasyfikujemy wtedy świecy tą regułą i zapisujemy ją osobno. To wyraźna decyzja naszego testu, nie nakaz identycznego postępowania dla wszystkich narzędzi. [3]

Załóżmy, że po Doji Anna wymaga kolejnej świecy o określonej cesze. W chwili Close pierwotnego Doji nie wie, czy warunek się spełni. TradingView nazywa użycie późniejszej informacji we wcześniejszej decyzji lookahead bias. W historycznej weryfikacji rozdzielamy rozpoznanie kształtu, późniejsze potwierdzenie i ewentualne wejście w transakcję. Inaczej przeszłość wyglądałaby łatwiej, niż wyglądała naprawdę. [3]

Anna znajduje kilka Doji przed dużymi ruchami. By sprawdzić pomysł, musi uwzględnić też pozostałe przypadki i niepowodzenia. TradingView opisuje selection bias, wybieranie tylko korzystnych danych, oraz overfitting, nadmierne dopasowywanie reguł do przeszłości. Test obejmuje również opłaty i Slippage, różnicę między oczekiwaną a rzeczywistą ceną wykonania. Kształt świecy rodzi pytanie; wynik całej metody handlowej trzeba zweryfikować osobno. [3]