Dead Man’s Switch

Anna przygotowuje plan dla rodziny: dopóki może, zarządza bitcoinami sama; jeśli długo będzie niedostępna, powinny istnieć inne możliwości. Portfel to aplikacja lub urządzenie do odbierania i wysyłania bitcoinów. Podpisanie oznacza tu użycie klucza prywatnego, czyli tajnej wartości liczbowej, do utworzenia sprawdzalnego dowodu autoryzacji płatności. Inni mogą zweryfikować podpis, nie znając tej tajnej wartości. Wyjście transakcji zapisuje kwotę i warunki, pod którymi można ją później wydać. Dead Man’s Switch ocenia konkretny sygnał, na przykład brak potwierdzenia albo wiek wyjścia. Nie wie jednak, dlaczego właściciel przestał odpowiadać. Pobyt w szpitalu, zepsuty telefon czy zapomniana obsługa mogą spełnić tę samą przesłankę. Najpierw trzeba określić, co system rzeczywiście obserwuje i co może nastąpić potem. Nawet prawidłowo działający mechanizm nie ustala, kto jest prawowitym spadkobiercą. Wspiera plan, ale nie zastępuje wszystkich związanych z nim decyzji. [1] [5] [8] [9]

Serwis deadmansswitch.net pokazuje wariant wiadomości: użytkownik przygotowuje e-maile, wybiera odbiorców i regularnie potwierdza obecność. Po pominiętych potwierdzeniach serwis wysyła wiadomości. To co innego niż Bitcoin Script, reguły sprawdzane przez sieć przy wydawaniu środków. E-mail może wskazać dokumenty, nie zapewniając potrzebnych podpisów. Trzeba brać pod uwagę niedoręczenie, utratę konta i przedwczesne ujawnienie treści. Seed Phrase, słowa do wyprowadzania kluczy portfela, nie jest zwykłą notatką: po wycieku zmiana zegara nie odbiera komuś wiedzy. Należy też rozwiązać kwestię przeniesienia zagrożonych środków pod nowe klucze. [7]

Drugi wariant jest zapisany w warunkach wydawania portfela. Liana rozróżnia na przykład główną drogę dostępną od razu oraz drogę odzyskiwania po określonym czasie. W tym modelu pierwotne uprawnienia Anny nie wygasają z końcem oczekiwania. Dochodzi kolejna możliwość; nadal ktoś musi utworzyć, podpisać i rozesłać poprawną transakcję. Jeśli obaj posiadacze mają działające drogi, mogą konkurować o ten sam UTXO, czyli konkretne niewydane jeszcze wyjście transakcji. Decyduje potwierdzone wydanie w łańcuchu, nie etykieta właściciel lub spadkobierca w aplikacji. Zaniedbanie obsługi może zatem dać komuś dostęp jeszcze za życia Anny. [1] [5]

Przygotowania zaczynają się ze sporym wyprzedzeniem przed najbliższym terminem. Anna potrzebuje niezawodnych przypomnień, zapasu czasu i środków na opłaty. Częstsze odnawianie kosztuje opłaty, a dłuższe czekanie odsuwa możliwość odzyskania. Rodzina potrzebuje właściwych kluczy, zrozumiałego opisu portfela i odpowiedniego programu. Output Descriptor to czytelny dla oprogramowania opis kluczy i warunków znajdowania oraz wydawania wyjść; konfiguracja nie zastępuje wymaganych podpisów. Dokumenty nie mogą utknąć na koncie odblokowywanym wyłącznie niedostępnym telefonem Anny. Taka kopia istnieje, lecz nie pomoże w potrzebie. [5] [6]

Przy względnym ograniczeniu czasu każdy UTXO ma własny okres oczekiwania. Blok grupuje transakcje w pakiet dołączany do wspólnej historii. Jeśli wyjście potwierdzono w bloku H, a dodatkowa droga wymaga 1000 bloków, można jej użyć najwcześniej w H+1000, po spełnieniu pozostałych warunków. Logowanie ani otrzymanie innej płatności nie zerują wieku tego wyjścia. Anna musi wydać właśnie je i doprowadzić do potwierdzenia nowego z zamierzonymi warunkami. Odnowienie części portfela może pozostawić stare wyjścia blisko granicy. Dzisiejsze otwarcie portfela to nie to samo co odnowienie harmonogramu wszystkich monet. [1] [2] [9] [10]

Timelock ogranicza moment, w którym można użyć danej drogi wydawania. BIP 65 i OP_CHECKLOCKTIMEVERIFY wymuszają granicę bezwzględną, na przykład wysokość bloku. BIP 112 i OP_CHECKSEQUENCEVERIFY wraz z BIP 68 mogą wymagać odpowiedniego wieku UTXO. Czasowy wariant względny stosuje jednostki 512 sekund i median-time-past, czas wyznaczany z bloków. BIP 113 opisuje medianę znaczników czasu poprzednich 11 bloków: środkową wartość po uporządkowaniu. Nie jest to zegar telefonu ani obietnica dokładnej daty kalendarzowej. Dokumenty określają reguły; czytelnik powinien przede wszystkim wiedzieć, jaki zegar stosuje jego plan. [1] [2] [3] [4]

Inny plan może przekazać rodzinie już podpisaną transakcję z opóźnieniem. Pole nLockTime ogranicza moment potwierdzenia tej transakcji; samo nie zabrania posiadaczowi klucza podpisania innej. Wcześniejszy podpis dotyczy konkretnych UTXO, odbiorców i sposobu opłacenia transakcji. Jeśli inne potwierdzone wydanie zużyje wcześniej wejście, stara podpisana transakcja będzie bezużyteczna. Zmiana dokumentu nie aktualizuje więc środków ani materiałów rodziny. Zmieniając plan, trzeba sprawdzić rzeczywiste wyjścia, prawa do podpisów i to, czy odbiorcy dostali nowy, działający zestaw informacji. [3]

Liana publikuje instrukcję dla Signet, oddzielnej sieci testowej z monetami bez rzeczywistej wartości. Pozwala ona sprawdzić zbyt wczesną próbę, otwarcie drogi odzyskiwania i odnowienie konkretnego UTXO. Własny plan powinien uwzględniać również niedoręczone powiadomienia, utratę głównego klucza i odzyskanie z faktycznie zapisanych materiałów portfela testowego. Po zmianie odbiorcy trzeba sprawdzić, co nadal umożliwiają stare klucze i wyjścia. Poprawny podpis, przyjęcie do mempoolu niepotwierdzonych transakcji i potwierdzenie w bloku to różne etapy. Udana demonstracja nie dowodzi odporności na każdy błąd. [6] [1]