Wedge Pattern ma dwie granice, które zbliżają się do siebie, a zarazem obie rosną lub obie opadają. Łączą lokalne szczyty i dołki, czyli miejsca chwilowej zmiany kierunku ceny. Klin rosnący to Rising Wedge, a opadający — Falling Wedge. W odróżnieniu od równoległego kanału jego wnętrze się zwęża.
Obie granice Rising Wedge rosną, a mimo to zwykle interpretuje się go jako możliwe ostrzeżenie przed spadkiem. Falling Wedge opada, ale obserwuje się go pod kątem możliwego wzrostu. Niedźwiedzi oznacza oczekiwanie spadku, a byczy — wzrostu. Nie są to wyniki transakcji. Inaczej niż w Symmetrical Triangle obie granice klina mają ten sam kierunek; potwierdzenie wymaga wybicia. [1] [2]
Górna linia łączy lokalne szczyty, dolna — lokalne dołki. W Rising Wedge kolejne punkty obu rodzajów leżą wyżej, lecz dolna linia rośnie szybciej. Wewnątrz zostaje mniej miejsca. StockCharts wymaga przynajmniej dwóch odpowiednich punktów dla każdej linii. Dopiero przekonujące przełamanie dolnego wsparcia, które ograniczało spadki, potwierdza opisywany scenariusz spadkowy. [1]
W Falling Wedge kolejne szczyty i dołki są niższe. Górna linia opada jednak szybciej od dolnej, przez co zakres się zwęża. StockCharts także tutaj wymaga co najmniej dwóch punktów na każdą granicę. Scenariusz wzrostowy potrzebuje przebicia górnego oporu, który wcześniej ograniczał wzrosty. Do tego czasu wykres nadal pokazuje coraz niższe ceny. [2]
To zależy od wcześniejszego ruchu. Klin rosnący po wzroście może poprzedzać zwrot w dół; w dłuższym spadku może być krótkim odbiciem przed jego kontynuacją. Dla klina opadającego kierunki są odwrotne. Najpierw wybierz Timeframe, czyli okres reprezentowany przez jedną świecę, i obejrzyj też wcześniejszy wykres. Sam wycinek z klinem nie odróżnia odwrócenia od kontynuacji. [1] [2]
Lokalny szczyt lub dołek nazywa się też swingiem albo pivotem. Każda granica potrzebuje co najmniej dwóch punktów; kolejne pomagają ocenić dopasowanie linii. Inny wybór lub skala wykresu może zmienić nachylenie. TradingView ostrzega również, że wskaźnik potrafi potwierdzić pivot później, ale oznaczyć go na wcześniejszej świecy. Test musi uwzględniać moment, w którym punkt stał się znany. [1] [2] [3]
Ustal wcześniej, co cena ma zrobić, na przykład zakończyć świecę poza granicą. Ta końcowa cena to Close. Wolumen, czyli ilość aktywa będąca przedmiotem obrotu, jest osobną informacją. StockCharts opisuje w idealnym klinie rosnącym malejący wolumen i możliwy wzrost przy przełamaniu wsparcia. Przy wybiciu z klina opadającego wzrost wolumenu ma większe znaczenie. Sama linia ceny nie pokazuje wolumenu. [1] [2]
StockCharts wprost nie podaje metody pomiaru pozwalającej wyznaczyć rozmiar późniejszego spadku na podstawie Rising Wedge. Nie można więc zmierzyć klina i uznać wyniku za pewny cel. Wejście, wyjście i akceptowalna strata należą do osobnego planu. Musi on uwzględniać również opłaty oraz Slippage, różnicę między oczekiwaną a rzeczywistą ceną wykonania. [1] [4]
Backtesting to sprawdzanie reguł na danych historycznych. Z góry określ punkty, trend, wybicie i warunki wolumenu, korzystając tylko z informacji dostępnych w danym momencie. Traktowanie późniejszej informacji jako już znanej to Lookahead Bias. Uwzględnij nieudane kliny, koszty i możliwość wykonania zlecenia. Ustawienia sprawdź też na innych danych niż te, które posłużyły do ich wyboru. [3] [4]
Opadające granice i cena wychodząca ponad nie
Pełniejszy obraz uzyskasz, czytając to hasło razem z Triangle Pattern, Trendline, Breakout, False Breakout, Backtesting.
01Czy Rising Wedge zawsze oznacza odwrócenie w dół?+
Nie. Po wzroście może być odwróceniem, a podczas szerszego spadku — przerwą przed kontynuacją. Niedźwiedzia interpretacja wymaga także przełamania dolnego wsparcia. Samo nachylenie linii tego nie dowodzi.
02Czy wysokość klina pozwala obliczyć pewny cel?+
Nie. StockCharts nie podaje takiej metody dla Rising Wedge. Cel i ryzyko trzeba ocenić osobno; nawet poprawnie obliczona projekcja zasadniczo nie gwarantuje, że cena jej dosięgnie.